Weblog van de Bibliotheek De Groene Venen

Nico Dijkshoorn > the day after!

Een avond met Nico Dijkshoorn. Wat kun je verwachten? Als ik naar DWDD kijk zie ik daar bij kaarslicht een 50plusser op een barkruk met iets te lange haren en een beginnend kaal plekje op zijn hoofd. Maar ook hoor ik de vlijmscherpe zinnen waarmee hij iemand neersabelt of even op zijn nummer zet. Die Nico Dijkshoorn dus kwam naar Waddinxveen!

Eén ding staat vast……op de organisatie moest niets aan te merken zijn want die scherpe pen is dodelijk! De kaartverkoop verliep naar wens en wat ons betreft kon het feest beginnen. Een half uurtje voor begin komt er een donkere gestalte naar binnen schuiven. Hé Nico Dijkshoorn! Wij maken kennis met een vriendelijke belangstellende persoonlijkheid die er zin in heeft. Dat is alvast een meevaller toch?

Terwijl Nico zich voorbereidt, stroomt het publiek verwachtingsvol binnen. Allemaal gezellige vrolijke mensen die er veel zin in hebben. Als organisatie is er niets leuker dan een zaal die volloopt, geroezemoes van publiek en de verwachtingsvolle blikken als Nico achter het spreekgestoelte plaatsneemt. Je voelt het dan gelijk……dit wordt leuk, dit kan niet meer stuk!

Nico neemt ons mee van zijn oude werk als bibliothecaris in Amstelveen, naar DWDD, naar zijn columns voor de Volkskrant en via zijn boeken naar de moeilijke relatie met zijn vader Klaas. Vooraf stelt hij vast: “Niet te veel over Klaas, want ik word er depressief van en jullie gaan straks met een touw om je nek naar huis”! Ja, zo is Nico, vlijmscherp, adrem, een kunstenaar met de Nederlandse taal maar ook gevoelig en serieus. Het wordt een geweldige avond en het is heel jammer dat velen van jullie dit gemist hebben. 

In de pauze gaat Nico signeren en zelfs aan het einde van de avond is hij bereid nog een woordje hier en daar in een boek te schrijven. Op de foto? Geen punt, hij poseert wel. Deze Nico is anders dan het beeld dat ik (zelf) vooraf van hem heb gecreëerd. Vriendelijker, relaxter. Uiteraard is Nico in vorm met zijn scherpe pen, dat moet ook blijven. Hij kan als geen ander de vinger –lees de punt van zijn pen- op de zere plek leggen. Voor mij persoonlijk zijn de hilarische columns over “iets” in de maatschappij zijn sterke kant. Zijn weergave van zijn werk in de bibliotheek van Amstelveen en het schrijversbezoek van Margreet van Hoorn aldaar waren voor mij een hoogtepunt.
Wat dat betreft hebben de bieb en Nico Dijkshoorn heel wat gemeen met elkaar. Zij kampen beiden met een foutief imago waar zij heel lastig van af komen!

Elja, Social Media Team
Vestiging Waddinxveen

Print Friendly, PDF & Email

3 Reacties Abonneer op de reacties


  1. Desiree Hazekamp

    Leuk verslag. Ik vond het al jammer dat ik niet kon komen. Na je verslag en de leuke berichten die ik gehoord heb van mensen die erbij waren is dat gevoel niet minder geworden.

    08 nov, 2012 @ 12:04


  2. Ilse Langendoen

    Gefeliciteerd met de lancering van deze weblog, leuk om te lezen. Ook jammer dat ik niet kon die avond. Foto’s zijn mooi geworden. Leuk om te zien wat ik gemist heb. Heel veel succes hiermee 🙂
    Groet van Ilse.

    08 nov, 2012 @ 17:30


  3. Angelique

    Wat was het jammer dat ik die avond werken moest,ik was anders graag gekomen.
    De enthousiaste verhalen maken dat idd niet écht goed…
    Een weblog over “onze” bieb is altijd leuk,leerzaam en spannend om te lezen,ik blijf jullie natuurlijk volgen!
    Fijne en veilige maar vooral gezellige jaarwisseling voor iedereen,we gaan er in 2013 weer gewoon tegenaan!

    31 dec, 2012 @ 18:38

Reageer